Heartfulness

van Mindfulness naar Compassie

Het uitgangspunt van meditatie is het proces van het leren kennen van je hart en geest en weer contact maken met wie je werkelijk bent en de kwaliteiten die daar besloten liggen. Deze kwaliteiten van fundamentele goedheid, onvoorwaardelijke liefde en compassie liggen in ons besloten maar we hebben er het contact mee verloren. In het boeddhisme worden deze kwaliteiten de boeddha natuur genoemd. Door onze eigen beoefening, vindt er geleidelijk een proces plaats waardoor we ons steeds meer gaan identificeren met onze boeddha-natuur in plaats van met onze gedachten en emoties.

 

Het is echter niet makkelijk om direct contact te maken met onze fundamentele goedheid. We hebben allerlei opvattingen geïnternaliseerd die ons daarin tegenhouden en vaak is dit verbonden met gevoelens van afwijzing. Dit is een soort “gewonde liefde” die in ons hart opgeslagen is. En door onze opvoeding, waar in de regel erg de nadruk op het intellect heeft gelegen, is dit blijven liggen en zijn we zonder het echt te beseffen gesloten geraakt. We hebben contact verloren met onze emotionele intelligentie en de intuïtieve kennis die in ons hart besloten ligt. Dit komt ook omdat we in ons leven het geven en ontvangen van liefde vaak als voorwaardelijk hebben ervaren en het hebben verbonden met het voldoen aan de verwachtingen van de ander. Dit heeft ons doen vergeten dat er wel degelijk een bron van onvoorwaardelijke liefde in ons zelf ligt. Door het beoefenen van aandacht herstellen we dit en komen we weer in contact met een spontaan en natuurlijk gevoel van welzijn dat onafhankelijk is van omstandigheden.

Het is daarom van belang om een grote hartskwaliteit te ontwikkelen in onze meditatie. Meditatie is dan ook pas werkelijk meditatie als er een eenheid is van mindfulness en heartfulness.

 

Het is belangrijk om meditatie niet te gebruiken om je beter te voelen en alle ongemak weg te mediteren. Anders wordt meditatie een middel om jezelf te onderdrukken. Het is normaal dat meditatie ons op een gegeven moment niet in contact brengt met de vrede en welzijn die we verwachten maar met aspecten van onszelf die we moeilijk vinden. Je wordt dan uitgenodigd om juist meer compassie te ontwikkelen voor die ‘schaduwkanten’ van je zelf.

 

Onverwerkte ervaringen, zoals van afwijzing of van angstige momenten in ons leven, kunnen in ons subtiele lichaam opgeslagen zijn geraakt en ons leven beïnvloeden. Met het subtiele gewaarzijn dat we in meditatie ontwikkelen is het mogelijk om daar bewust van te worden, het te begrijpen en het te helen door middel van het beoefenen van liefdevolle aandacht.

 

Dit is de natuurlijke therapeutische werking van meditatie.